Μια ανατρεπτική θεατρική παράσταση, όπου το θέατρο συναντά την ποίηση, τη μουσική, τα εικαστικά και τον κινηματογράφο.
Ένας μονόλογος που γίνεται διάλογος, με την ηθοποιό να βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ρόλους και να μεταβαίνει από τον έναν στον άλλον.
Η εξομολόγηση ενός φωτογράφου σε έναν νυχτερινό επισκέπτη.
Μια απρόσμενη συνάντηση θα τον φέρει σε σύγκρουση με όλες τις αντιφάσεις που έμαθε να προσπερνά ή να ανέχεται και θα προκαλέσει τη δομή της σκέψης του, αφήνοντας το συναίσθημα γυμνό, για να τον οδηγήσει σε μια φονική αλήθεια.
Μία τελευταία φωτογραφία σε μια έντονα συναισθηματική διαδρομή ανάμεσα σε σύμβολα, εικόνες και σημάδια, ανάμεσα σε αντιφάσεις, ανάμεσα στο μύθο και την αλήθεια, έξω από φύλλο και ταυτότητα.
Μια ολόκληρη ζωή σε μια στιγμή, στο διάφραγμα
της μηχανής, στη σκανδάλη του όπλου,
στο ανοιγοκλείσιμο των ματιών.
Το έργο αυτό δεν είναι μια καταγγελία
ή μια κριτική, δεν είναι ένα τελευταίο ξέσπασμα
ή μία συναισθηματική έκρηξη, είναι ένας χώρος,
μια ξεχασμένη διάσταση όπου το συναίσθημα
αφήνεται και πάλι ελεύθερο σαν ξέγνοιαστο παιδί.
Νυχτώνει. Σε ένα παλιό, άδειο πλέον, φωτογραφείο, παρακολουθούμε τον φωτογράφο,
να μαζεύει τις φωτογραφίες και τα τελευταία του πράγματα,πριν το παραδώσει.
Ένας απρόσμενος επισκέπτης έρχεται για μια φωτογραφία. Γινόμαστε μάρτυρες όλων όσων θα συμβούν μέσα του, ώσπου να βγάλει τη φωτογραφία.
Μια στιγμή σε παρατεταμένο χρόνο.
Η ηθοποιός κινείται σε έναν χώρο ανάμεσα σε διαφάνειες με προβολές κινηματογραφικών και εικαστικών σκηνών που περιγράφουν τη διαδρομή του φωτογράφου, ενισχύουν την προβολή όσων αισθάνεται αλληλοεπιδρώντας μαζί του και δίνουν χώρο στον δεύτερο ρόλο, στην άλλη μορφή, για να κινηθεί και να συνομιλήσει με την ηθοποιό.
Η τεχνολογία των προβολών αυτών, χρησιμοποιείται με τέτοιον τρόπο ώστε να διατηρηθεί η υφή και ο μυστικισμός του θεάτρου. Σκοπός τους είναι να αγκαλιάσουν την ερμηνεία, να λειτουργήσουν κάποιες φορές σαν αφορμές και να δημιουργήσουν το περιβάλλον που θα εξυπηρετήσει τη συναισθηματική ροή του ρόλου.
Ένα χέρι γίνομαι ανοιχτό,
για να πιαστείς αγάπη μου,
και να περάσεις απ’ τους γκρεμούς
που χτίζουνε οι άνθρωποι,
ένα χέρι, που έγινε δικό σου.
Έτσι είναι η αγάπη,
ένα ζεστό χάδι
που ανθίζει δυο χαμόγελα, καρδούλα μου,
και μια νωπή μνήμη αγγέλου
φωλιάζει για πάντα στη ψυχή σου.
Μια θάλασσα γέμισε ανάμεσά μας…
Πού πας;
Να μη σε σβήσει η θάλασσα…
Με πολυετή εμπειρία στον σχεδιασμό σύνθετων παραγωγών, η 2monochannels προσεγγίζει κάθε έργο ως ένα ενιαίο καλλιτεχνικό σύστημα, όπου η τεχνολογία λειτουργεί ως εργαλείο αφήγησης και όχι ως αυτοσκοπός.
Δημιουργεί ένα ενιαίο οπτικοακουστικό περιβάλλον, όπου τα επιμέρους στοιχεία της παράστασης συνυπάρχουν σε ένα δυναμικό, μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Η εγκατάσταση συνδυάζει τεχνολογίες προβολής, συγχρονισμού και ψηφιακού περιεχομένου σε ένα ενιαίο σύστημα immersive εμπειρίας.
Η 2monochannels έχει υλοποιήσει σημαντικά έργα σε συνεργασία με μουσεία και πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το Μουσείο Μπενάκη και το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, καθώς και projects για ιδιωτικούς οργανισμούς και διεθνείς συνεργασίες.
Tο έργο της εστιάζει στη σύνθεση αφήγησης, χώρου και τεχνολογίας, δημιουργώντας εμπειρίες που συνδυάζουν την καλλιτεχνική έρευνα με σύγχρονα μέσα, όπως projection mapping, real-time graphics και οπτικοακουστικές παραγωγές.
ALL IMAGES AND SITE CONTENT COPYRIGHT © 2025 ELIAS KOLIVAS - ALL RIGHTS RESERVED
